عشق به ائمه اطهار

راوی گلثوم بخشی : یک شب عموی اسماعیل در منزل ما بود و همان شب حال اسماعیل بد شد، به طوری که عمویش فوراً او را به بیمارستان برد و بعد از ساعتی برگشت و گفت که:" اسماعیل را در بیمارستان بستری نمودند." همان شب من و پدرش به همراه عمویش به بیمارستان رفتیم. پزشک معالج او گفت که باید مایع نخاعی کمرش را بکشند. من که مخالف این کار بودم به حرم امام رضا (ع) رفتم و گفتم:" آقاجان من شفای بچه ام را از شما می خواهم، اگر این عمل بر روی او انجام شود فلج می شود، خودتان می دانید که او در راه اسلام اینچنین شده است و باید خود شما هم او را شفا بدهید." وقتی به بیمارستان برگشتم دیدم که الحمدلله حال پسرم بهتر شده و سردرد شدیدی که داشت آرام شده بود و با توجه به اینکه پدرش امضا داده بود که وی را عمل نمایند من مانع شدم و گفتم که:" شفای پسرم را از آقا امام رضا (ع) گرفته ام" و پس از دو روز ایشان را از بیمارستان مرخص کردند.