تواضع و فروتني

راوی محمدرضا زنگنه : هنگامی که بعد از جنگ آقای بابوریان به مدیریت عملیات رفته بودند، ما برای برنامه ای که داشتیم، به میدان تیر احتیاج پیدا کرده بودیم که آن هم زیر نظر مدیریت عملیات بود. ما وقتی نامة خودمان را به شهید بابوریان دادیم ایشان زیر آن امضا کرد و آقای صدوقی هم در آنجا مسؤل بود وقتی نامه را دید گفت: میدان تیر مال ماست و لازم داریم و آقای بابوریان برای خودش نوشته است؛ ما نزد شهید بابوریان برگشتیم و گفتیم که چرا امضای شما اعتبار ندارد و البته هر کس جای ایشان بود ناراحت می شد ولی ایشان با خنده گفت: اشکالی ندارد، آقای صدوقی از خود است. این روحیة بزرگواری ایشان که هیچ منیتی در آن وجود نداشت مرا تحت تأثیر قرار داد و البته همیشه این ویژگی را داشتند و حتی در سلام و احوالپرسی ها، اگر سرهنگ بود یا درجه دار یا سرباز ایشان جلوی پایش بلند می شد و کارش را راه می انداخت.