استقامت و پايداري

راوی سید مجتبی احمدیان: یادم هست همان اوایل انقلاب ، ما روزهای تعظیل را قرار می گذاشتیم که همگی برویم برای کوهپیمایی ، یک بار که همگی داشتیم کوهپیمایی می کردیم ، دیدم ایشان کفشهایش را در آورده و با پای برهنه از کوه بالا می رود ، گفتم : چه ضرورتی دارد که وقتی کفش داری ، با پای برهنه ، راه بروی ، ایشان گفت : ممکن است زمانی برسد که در چنین شرایطی قرار بگیریم، ما باید ، خودمان را همیشه آماده برای اینجور کارها داشته باشیم . تا در شرایط سخت بتوانیم طاقت بیاوریم.