عشق شهادت

راوی قاسم کنجدی : یک شب حاج حسین محمدیانی اتاق ما بود که دیدم خیلی ناراحت است پرسیدم حاجی چه شده است میگفت چیزی نیست - آدم تو داری بود بروزنمی داد - با همان لحن همیشگی گفتم حاجی با هم بله گفت : نه حقیقتا دلم خیلی گرفته است و گفت چند نفر از خانواده شهداء مرا دیده اند گلایه کردند که حاجی بچه های ما با تو رفتند و شهید شدند واشک می ریخت و همان لحظه حاج حسین می گفت مرگم را از خداوند میخواهم می گفت خدایا اینجا جای من نیست من در وادی دیگری و سیر می کردم با بچه های دیگری می نشستم که خالی از این مسائل بودند از هفته ی بعدش دردو بیماری به سراغ ایشان آمد و مواد شیمیایی کار خودش را کرد.