تواضع و فروتني

راوی عباس رحیمی: یادم می آید آخرین دیداری که با رستمعلی نوری در اهواز داشتم رفتم داخل آسایشگاه ایشان دیدم که کسی نیست و ایشان تنها هستند رفتند یک چایی گذاشتند یک چند لحظه ای با هم نشستیم ایشان فرمودند : فلانی شما فکر نکنید این مسئولیت ها به جا ماندنی هستند؟ گفت یادت می آید زمانی در روستا بودیم جمع می شدیم و بازی می کردیم و به یکدیگر مسئولیت می دادیم و می گفتیم شما این مسئولیت را در این بازی بعهده بگیر می گفت: مسئولیت های الان این طوری است.