قدرت روح و کرامت نفس

در سالهای 58ـ59 حل اغلب مشکلات و مسائل امنیتی به عهده کمیتة مرکزی بود. چون هیچ جای مشخصی وجود نداشت تا مسائل امنیتی و راحتی مردم را فراهم کند. یکی از شب هایی که شهید خضرایی مسئول شب بود و ما و چند نفر دیگر از جمله شهید عبدالهی، شهید نوروزی و شهید آزادی در خدمت ایشان بودیم، یکی از بازاریان مشهد عکس دختر بچة 9 ساله ای را آوردند و گفتند که این بچه را از صبح دزدیده اند و آقای خضرایی هم، آنجا با آن تعصب خاص خودش در حالی که می دید، پدر آن دختر بچه، گریه می کند و التماس و درخواست می کند، به او قول داد که بچه و عوامل مقصر را پیدا کند و او را راضی کرد تا به خانة خودش باز گردد. همانجا شهید خضرایی جلسه ای تشکیل داد و گروههای چند نفره را از داخل شهر جمع کرد و تا صبح گزارش ها را جمع کرد و بعد از اینکه متوجه شدیم در آن محل چند نفر از جوانهای افاغنه رفت و آمد دارند، شهید خضرایی و دوستان دیگر تا صبح تمام افغانی های ساکن در مشهد که در مسافرخانه ها و محل های دیگر بودند را پشت کمیتة مرکزی جمع کرد و توانستیم، افرادی را که به محل مربوطه رفت و آمد داشتند را پیدا کنیم و حدود ساعت 4 بعد از ظهر روز بعد بود که 2 نفر از افغانیها را که دستهای دختر بچه را بسته بودند و قصد اذیت و باج خواهی داشتند را گرفتیم و تحویل دادگاه انقلاب داده و بچه ها را هم تحویل شهید حاج رضا روی ایشان را بوسید و گفت: من وظیفه ام را انجام داده ام و اگر ما نباشیم، شهر امنیت نخواهد داشت.