گذشت و اغماض

راوی ن. م. طلابیگی: ایشان با دوچرخه ای که داشتند ، همیشه مرا در شب های جمعه و سایر روزها به نماز جماعت و دعای کمیل می بردند . بدین طریق مرا تشویق به انجام فرایض دینی می نمود و همیشه سعی می کرد سایر دوستان را نیز با خود به مسجد ببرند . هیچ شبی ندیدم که ایشان بدون وضو بخوابند یکی از خصوصیات بارزشان نماز خواندن شب بود که در خفا به جا می آورد هیچ گاه نشد که نماز مغرب و عشاء را در روشنایی به جا بیاورد . بلکه به اتاق دیگر رفته و لامپها را خاموش نموده و آهسته و بدون هیچ سرو صدایی نماز خود را با تضرع زاری می پرداختند یک قرآن جیبی کوچک داشتند و آن را در بین نماز ها تلاوت می کردند . هر گاه که یکی از افراد خانواده وارد اتاق می شد ، ایشان سریع قرآن را مخفی می کرد و بدین گونه از هر عمل ظاهری پرهیز می نمود .