خاطرات سياسي

راوی عبدالحمید ستاری: ما همه جا با هم بودیم . خصوصاً زمان انقلاب دوش به دوش یکدیگر و در کنار مردم غیور به مبارزات آزادیخواهانه ادامه می دادیم . یادم می آید در خیابان دکتر بهشتی ساواکیها راهپیمایی کرده و علیه انقلاب شعار می دادند . بلافاصله تظاهراتی جهت خنثی نمودن این حرکت مذبوحانه توسط انقلابیون بر پا شد . من و شهید ستاری نیز در این حرکت شرکت داشتیم . در برگشت اتومبیلی جلو ما نگه داشت و با اصرار از ما خواست سوار شدیم . کمی شک کرده بودیم . با این حال سوار شدیم . وی ما را به میدان شهدا رساند و درست در مقابل ماشینهای ارتشی که مملو از نظامی بود و در اطراف میدان موضع گرفته بودند پیاده کرد . ما بلافاصله توسط نیروهای نظامی رژیم دستگیر شدیم . در آن لحظه متوجه شدیم که افراد شرکت کننده در آن تظاهرات توسط نیروهای رژیم تعقیب شده و به اشکال گوناگون تحویل نیروهای نظامی داده می شوند . ما را به کلانتری بردند . تعداد زیادی از افراد دستگیر شده آن جا بودند که هنوز بازجویی نشده بودند . سربازان مستقر در آن کلانتری به ما گفتند : نگران نباشید بیشتر کسانی که در این کلانتری مشغول به کارند قلبشان با شماست . فقط اگر عکس و اعلامیه همراه دارید به ما بدهید که هنگام بازجویی با شما نباشد . صداقتی که در کلامشان بود اعتماد ما را جلب کرد . لذا عکس ما و اعلامیه هایی که همراه داشتیم به آنها دادیم . در فرصتی کوتاه که بدست آمده بود سربازان سرود خمینی ای امام را سر دادند و این باعث شور وشعف ما شده بود . بالاخره بازجویی به خیر گذشت و ما آزاد شدیم .