خبر شهادت

خانه ما دو طبقه است هنگام شهادت محمد کاظم ما طبقه پایین را به یک مهاجر جنگی اجاره داده بودیم ایشان می خواست خواهرش را عقد کند لذا همه منزل و جلو درب حیاط را چراغانی کرده بودند طبقه پایین زنها بودند و طبقه بالاخانه ی ما مردها بودند در همین هنگام یکی از برادران به درب منزل آمد و به من اطلاع داد که کاظم درمعراج شهدا است گفتم : شما به دیگران چیزی نگویید بروید فردا بیایید گفتند : مگر می شود ؟ گفتم : آقا جان من خودم منطقه بودم و با چشم خود شهدا و قضایای مانند این را دیدم و من عادت دارم ولی در آن لحظه آنقدر به من فشار آمد که احساس کردم خون در رگهای بدنم خشک شد باز هم چیزی نگفتم . بالاخره مجلس عروسی با آرمش تمام شد صبح زود از خواب بلند شدم نمازم را خواندم و شروع به خواندن قرآن کردم سپس در حال نشسته در رختخواب قرار گرفتم مادر کاظم ازخواب بلند شد گفتم : خانم الان از ما 6 نفر در منطقه هستند اگر خبر برسد که یکی از آنها شهید شده اند یا در آب غرق شده اند یا مرده اند شما چه می کنی ؟ و چه حالی به شما دست می دهد. ایشان گفت: هیچی حالا چه شده که شما این حرفها را می زنی به جای این حرفها بلند شود نمازت را بخوان گفتم : نماز و قرآنم را خواندم بعد ایشان برای انجام فریضه نماز بلند شد . اول صبح بود که برادرها به منزل ما آمدند مادر کاظم چای درست کرد و برای آنها آورد و از من سوال کرد اینها چه می گویند گفتم : نمی دانم گفت : راستی هشت روز قبل قرار بود کاظم به مشهد بیاید ولی خبری ازاو نشده است گفتم : خوب خبر از کاظم برای ما آوردند و بعد گفتم که او به شهادت رسیده است . مادرش به اتاق دیگر رفت و شروع به گریه کرد درهمین حال دو تا مینی بوس به درب منزل آمدند ما نیز به اقوام زنگ زدیم و به آنها خبر شهادت کاظم را دادیم . بعد از اینکه همه جمع شدند به معراج برای دیدن جنازه کاظم رفتیم وقتی تابوتها را آوردند گفتم : این تابوت کاظم است . مادرش گفت : نه کاظم هیکلش درشت است . بالاخره تابوت او را آوردند اولین نفری که سر تابوت کاظم رفت و او را رؤیت کرد مادرش بود و من نیز آخرین نفر بودم که او را دیدم . هنگامی که در حال درد دل با کاظم بودم مستاجرمان پیش من آمد او از ناراحتی سرش را به درو دیوار می زد و رو به من کرد و گفت : ای کاش شما این جریان را دیشب به من گفته بودید آخر خوبیت ندارد در خانواده ای که شهید داده اند مجلس عروسی باشد گفتم : هیچ عیب ندارد شما خودت از مهاجرین جنگی هستی این دختر هم یتیم و پدرو مادرش را در جنگ از دست داده نخواستم مجلس شما به هم بخورد و ایشان بعد شروع به معذرت خواهی کرد . به هر حال من چراغانی را که برای عروسی کشیده بودند را نگذاشتم که جمع کنند و آن را برای عزای کاظم نگه داشتم .