عهد و نذر

راوی فاطمه موسوی: به خاطر دارم هر وقت فرزندم مجید به جبهه می رفت برایش گوسفندی قربانی می کردیم. ولی دفعه آخری که به جبهه رفت به ما گفت: این بار نمی خواهد برایم گوسفند قربانی کنید. گفتم: برای چه؟ گفت: چون هر دفعه که برای من گوسفندی قربانی می کنید من بیمه می شوم و هیچ کار نمی شوم از شما خواهش می کنم به فکر گوسفند قربانی کردن نباشید. جالب اینجاست که روزی که ایشان می خواست به جبهه برود ما هر کاری کردیم و همه جا رفتیم نتوانستیم گوسفندی بخریم تا برای ایشان قربانی کنیم و ایشان رفتند به جبهه. چند روز از رفتن فرزندم مجید می گذشت که یک روز حاج علی آقای نمازی عموی مجید به خانه ی ما تلفن زد و گفت: اگر نذری چیزی دارید بیاورید چون شنیدم که قرار است عملیاتی شروع شود که بچه های خراسان در آن عملیات حضور دارند و مجید و مهدی هم در جبهه حضور دارند و در این عملیات شرکت می کنند. به ایشان گفتم: این دفعه ی آخری که مجید به جبهه رفت نتوانستیم گوسفندی پیدا کنیم و بخریم. ایشان گفت: من می خواهم برای مهدی گوسفندی قربانی کنم و برای تهیه ی گوسفند به بیدخت می روم به ایشان گفتم: پس برای ما هم یک گوسفند بخر و پولش را بعدا می دهم. بعد از ظهر به خانه ی ایشان رفتیم دیدیم گوسفند ها را قربانی کرده است و منتظر است تا با ما آنها را بین مردم تقسیم کنیم و ما هم شروع کردیم به تقسیم کردن گوشت ها بین مردم. وقتی شب به خانه آمدم از فرط خستگی خوابم برد. در خواب دیدم دسته گلی را از میان گلدانی برداشتم و آن را در باغچه ی کنار حیاطمان می کارم. همانطور که در حال کاشتن گلها بودم ناگهان در میان آن دسته گل یک گل لاله ای سر کشید و بلند شد. طوری که از بقیه گلها بزرگ تر بود. تعجب کردم! در همان حین از روی گلبرگهای این گل بچه شتری پرواز کرد و به سمت آسمان رفت و بلافاصله فردی با چاقو دنبال شتر افتاد و خواست او را بکشد. فریاد زدم، او را نکش. او فرشته ی فرزندم مجید است و ناگهان از خواب بیدار شدم و با خودم گفتم: احتمال دارد فرزندم مجید به شهادت برسد. یک هفته بعد از این خواب از طرف سپاه آمدند و به ما خبر شهادت فرزندم مجید را دادند و خوابم درست بود و به حقیقت پیوست.