نفوذ و تاثیر کلام

به روایت از معصومه شاهرخی : آیا می دانید راهنمائیهای شهیدان به اطرافیان و دیگران چقدر تأثیر داشت؟ یک شب سرد زمستانی بود در منزل را بسته بود، شهید که تازه از سر کار آمده بود در را باز کرد، مردی ناشناس آمد و در خانه نشست. محمّدتقی گفتم: این چه کسی است؟ جواب داد: یک بنده خدا، می خواهد امشب را اینجا سر کند، من که نمی شناسمش ولی می گوید از اسفراین آمده است و یک آدرس به من داد هوا سرد است نمی توانم آنجا بروم اگر امشب را بمانم ممنون می شوم بعد از نماز من برایشان شام آوردم. یکی دو ساعت بیدار بودند و با محمّدتقی حرف می زدند. آن بنده خدا سر و وضع مرتبی داشت. بالاخره خوابیدند، صبح هنگام اذان بلند شدم دیدم شهید دارد وضو می گیرد پرسیدم مهمانت کو؟ جواب داد، خوشبختانه یا متأسفانه ضبط صوت را برداشته و رفته است. مدّتی این طرف و آن طرف سراغ گرفتیم ضبط صوت پیدا نشد بعد از 3 ماه و یک روز نامه ای بدست ما رسید. داخل نامه نوشته بود برادر گرامی من ضبط صوت شما را برداشتم اما پشیمان شدم. وقتی تو را با آن لباس های خاکی و دستهای پینه بسته دیدم و زندگی ساده و حرفهایی که به من می زدی اوّل متوجه نشدم بعد از مدتی به فکر فرو رفتم با خودم گفتم: چه حرفهای خوبی زده چرا حرف دیگران به دل من نمی نشست. یک روز غسل کرده وضو گرفتم و به حرم امام رضا (ع) رفتم قسم خوردم دیگه دزدی نکنم من که نه معلول، نه معتاد و نه سیگاری هستم چرا دنبال کار نروم باید مرا ببخشید تصمیم گرفتم به سر کار بروم. هفت ماه گذشت، یک نامه دیگر از همان بنده خدا بدستمان رسید آدرسی نوشته بود که بیائید من را در حال کار کردن ببینید. ما هم به همان آدرس رفتیم راست می گفت. معمار گفت: الان هفت ماه است که در اینجا کار می کند. به او گفتم: برای همیشه باید با من کار کنی قبول کرده است تا چشمش به آقای محمّدتقی افتاد دست به گردن شهید انداخت و شروع کرد به گریه کردن و معذرت خواستن. گفت: شش ماه نان دزدی می خوردم از وقتی آمدم منزل تو نمی دانم چه چیزی باعث شد فکر آن را از سرم بیرون کنم. مدتها گذشت: وقتی محمّدتقی شهید شده بود محمّدتقی بنده خدا را از طریق روزنامه فهمیده بود که محمّدتقی به شهادت رسیده. آمد منزل ما دستمال صورتش گرفته بود و مانند ابر بهاری اشک می ریخت. ماه رمضان بود برایش لیوان شربت آوردم ممنون من روزه ام بعد فهمیدم آن شخص ازدواج هم کرده است شهید معتقد بود ما انسانها همه مسلمان هستیم و باید همدیگر را در کارهای خیر راهنمایی کنیم.