هفت شهید،پ-هفت رفیق

بهروز دریكوند در سال 1349 در شهرستان خرم آباد ودر میان خانواده ای زحمت كش و مومن و فداكار متولد شد. پدر شهید كشاورز و دارای 4 فرزند (3 پسر و 1 دختر) بود. شهید كه راه و رسم زندگی را از پدر و مادر خود آموخته بود بسیار با ایمان و باتقوا بود. شهید پس از اخذ مدرك دیپلم وارد دانشگده افسری نیروی انتظامی شد.

او شخصیتی بسیار بزرگوار و محترم در بین اقوام و بستگان داشتند و به همه احترام می گذاشت، خصوصاً به پدر و مادرش، تا جایی كه می توانست دست نیازمندان را می گرفت. در كارها به خانواده كمك می كرد. شهید دارای دو فرزند به نام طاهره و مهدی می باشد. با اینكه خانواده اش را بسیار دوست می داشت ولی به خاطر خدمت به وطنش از همه چیزش گذشت و برای امنیت میهن اسلامی جانش را فدا كرد. اخلاق و رفتار شهید به گونه ای بود كه زبانزد مردم شده بود و همه او را دوست می داشتند.

سرانجام در تاریخ 21/5/1385 همراه با 7 نفر دیگر از همکاران ناجا در دهانه عباسعلی از توابع شهرستان بم با كاروان اشرار مسلح، درگیری سختی داشته، كه در نهایت منجر به شهادت همه آنان گردید. بهترین و بالاترین مقام در نزد پروردگار متعال شهادت است وکسانی كه در راه اسلام و جنگ با دشمن بعثی جان خود را فدا كردند لایق چنین مقامی هستند. آن عزیزان نیز مانند دیگر مردم خانه و زندگی و خانواده داشتند ولی از همه چیز دنیا دست كشیدند و با جان و دل خود از میهن شان دفاع كردند و نگذاشتند ملت ایران به دست دشمن خون خوار بیفتد تا به شهادت رسیدند. شهیدان، همه عاشقان اسلام و ایران اسلامی بوده اند و آرزوی آنان شهادت بوده است و ما به آنان افتخار می كنیم.